FAQ

Tak, polska sekcja jest zarejestrowana jako stowarzyszenie i działa z poszanowaniem obowiązującego prawa.

Wystarczy, że jesteś osobą pełnoletnią, wolną i o nieposzlakowanej reputacji. Kwestia pełnoletności jest oczywista i wiąże się z ukończeniem 18-go roku życia. Wolność oznacza nieprzebywanie w zakładzie karnym, ale także świadomość podjętych decyzji i pełną odpowiedzialność za swoje czyny. Nieposzlakowana reputacja oznacza brak społecznego napiętnowania za dokonane występki, które mogłoby negatywnie wpłynąć na dobre imię naszej organizacji.

Nie. Wystarczy, że pragniesz poznać siebie, odnaleźć swoją Wolę i czujesz, że zgadzasz się z tym, co przeczytałeś o O.T.O. Nasza organizacja nie jest stworzona jedynie dla doświadczonych praktyków, lecz oferuje uniwersalny program z myślą o każdym człowieku.

Napisz maila do naszego sekretarza lub najbliżej położonego ciała lokalnego. Zaproponujemy Ci spotkanie w dogodnej dla Ciebie porze w jakiejś przyjemnej kawiarni, na którym poznasz dwóch członków O.T.O. Spotkanie to nie test – nie obawiaj się! Po prostu chodzi o to, żeby nieco lepiej się poznać. Będzie to świetny czas, żeby zapytać o wszystkie sprawy, które nie są dla Ciebie jasne. Na spotkaniu poprosimy Cię o wypełnienie aplikacji, a następnie prześlemy datę Twojego wprowadzenia na stopień Minervala.

Nie. Jeśli zdecydujesz się na pełne członkostwo, które oznacza otrzymanie pierwszego stopnia, wówczas oczekuje się, że zaakceptujesz Księgę Prawa bez chęci wprowadzania do niej jakichkolwiek zmian. Jednakże już na poziomie Minervala oczekujemy poważnego poświęcenia związanego z pracą na rzecz wolności, o której wspomina Księga Prawa. Masz jednak pełne prawo interpretować ów tekst i definiować jego znaczenie we własnym, prywatnym życiu, jakkolwiek sobie tego zażyczysz.

O.T.O. nie nakłada żadnych ograniczeń na wierzenia członków ani też na ich przynależność do innych organizacji, które nie próbują pogwałcić praw i działań naszej organizacji. Jednakże od członków wyższych stopni oczekuje się, że poświęcą swój czas i energię na wypełnianie swych zobowiązań w O.T.O.

Nie. Thelema jest systemem indywidualnym i bardzo ważne jest, by do pewnych rzeczy dochodzić indywidualnie i dzięki własnej pracy. Trening polega na medytacji nad znaczeniem inicjacji we własnym życiu. Jednakże w społeczności O.T.O. jest wielu aspirantów, którzy przeszli podobne próby, a rozmowy i przyjaźnie z nimi mogą bardzo pomóc w naszej prywatnej wędrówce.

Uczestnictwo w pracach ciała lokalnego nie jest obowiązkowe. Niemniej doświadczenie inicjacji będzie wymagało podróży do jednego z nich.

Istnieją trzy rodzaje ciał lokalnych operujących w triadzie Człowieka Ziemi: obóz, oaza i loża. Ich poziom zależy od liczby członków na danym obszarze i posiadanych przez nich stopni. Większość ciał oferuje inicjacje, celebracje Mszy Gnostyckiej oraz zajęcia dodatkowe: warsztaty, kursy, seminaria, kluby dyskusyjne, spotkania towarzyskie i tym podobne aktywności, które budują kulturę i etos thelemy.

Tak. Po każdej inicjacji nasi członkowie otrzymują podręczniki z różnymi tekstami oraz listą sugerowanych praktyk i lektur. Co roku organizujemy konferencje O.T.O. przeznaczone tylko dla członków, a także prowadzimy forum internetowe, gdzie można znaleźć wiele ciekawych dyskusji na temat thelemy i systemu O.T.O.

O.T.O. zachowuje treść swych inicjacji w tajemnicy, aby nie osłabiać psychologicznego efektu zaskoczenia w trakcie ich doświadczania. To dlatego sugerujemy nie zapoznawać się z nimi przed ich przejściem. Cenimy także dyskrecję i nie zdradzamy tożsamości naszych członków. Polityka O.T.O. nakazuje jednak działać w zgodzie z prawami krajów, w których zakon organizuje swoje aktywności.

Na początku swojego istnienia O.T.O. było ściśle związane z niektórymi rytami europejskiej masonerii, ale odseparowało się od nich już dawno temu. Sympatyzujemy z celem wolnomularstwa, jakim jest duchowe doskonalenie jednostki i tworzenie braterstwa ludzi różnych religii, narodowości i poglądów.

Nie. O.T.O. jest bractwem, które operuje w znacznie szerszym kontekście duchowej filozofii zwanej thelemą. Tylko technicznie rzecz ujmując, można ją rozpatrywać jako religię.

O.T.O. nie uznaje się ani za organizację satanistyczną, ani za antychrześcijańską. Uważamy, że te określenia mają się nijak do celu, dla którego powołano naszą organizację. Zamiast antychrześcijańskiego nastawienia preferujemy wspierać ideały thelemy, które opowiadają się za wolnością religijnego i osobistego wyrażania siebie, uwolnieniem z przesądów i społecznego ucisku, a także rozwojem tych punktów widzenia, które wspierają dążenie do stworzenia uniwersalnego braterstwa całej ludzkości.

Najważniejszym celem O.T.O. na poziomie triady Człowieka Ziemi jest wtajemniczanie za pomocą rytuałów inicjacyjnych w misteria ludzkiej egzystencji, a nie nauczanie jakiegoś szczególnego systemu magicznego. Jednakże właściwie zrozumiane rytuały O.T.O. stanowią bardzo istotne instrukcje przedstawione w symbolicznej i alegorycznej formie. Posiadają one zarówno praktyczne, jak i teoretyczne zastosowanie dla poważnych studentów magii. W celu lepszego zrozumienia przez aspiranta nauk płynących z inicjacji, O.T.O. oferuje podręczniki na poszczególny stopień, które są dostępne zaraz po otrzymaniu inicjacji. Ponadto wiele lokalnych ciał organizuje kursy, seminaria, praktyczne warsztaty, i udostępnia całą gamę materiałów dotyczących różnych systemów i technik magicznych oraz takich zagadnień, jak kabała, joga, medytacja, mitologia, symbolika, komparatystyka religii itd..

„Czarna magia” rozumiana jest powszechnie jako „czary” bądź „diabelstwo”, których celem jest krzywdzenie innych istot. Koncepcja „czarnej magii”, którą przedstawił Crowley, jest bardziej wyrafinowana: zdefiniował ją jako działanie, które nie służy prawdziwej Woli aspiranta. Crowley twierdził ponadto, że prawdziwa Wola jednej istoty nie może sprzeciwiać się Woli drugiej. Praktyki O.T.O. mają na celu poprawić jakość życia naszych członków, a nie ich krzywdzić.

Żadne z rytuałów O.T.O. ani E.G.C. nie wiążą się ze składaniem w ofierze zwierząt. Żaden członek zakonu nie jest nakłaniany do tego rodzaju praktyk.

Żaden członek O.T.O. nie jest zmuszany do jakichkolwiek praktyk o jakimkolwiek charakterze. Seksualność stanowi istotną część naszego życia i, by stać się jego mistrzem, należy opanować i ten aspekt. Nie jest tajemnicą, że niektóre z naszych nauk skupiają się na osiągnięciu kontroli nad sferą seksualności, ale wykorzystanie uzyskanej wiedzy pozostawione jest dyskrecji aspirantów.

Nie. Nasi członkowie mają różny światopogląd i moralność. Na spotkaniach organizowanych przez O.T.O. staramy się nie faworyzować jednego punktu widzenia kosztem innych. Zażywanie i przynoszenie jakichkolwiek nielegalnych substancji na spotkania O.T.O. jest surowo zabronione. O.T.O. pracuje zgodnie z prawem obowiązującym w danym kraju.

Członkostwo w O.T.O. nie jest wymogiem, albowiem Msza Gnostycka jest uznawana za „główną, odprawianą prywatnie i publicznie ceremonię O.T.O.” i często pozwala na pierwszy kontakt z naszą organizacją. Niektóre lokalne ciała preferują nawiązanie kontaktu z osobą zainteresowaną tą ceremonią, zanim zostanie zaproszona, by wziąć w niej udział.

Aleister Crowley przyłączył się do O.T.O. w 1910 roku. Dwa lata później został mianowany Wielkim Mistrzem X° Brytanii i Irlandii, a w 1922 roku został Zewnętrznym Przywódcą Zakonu (Outer Head of the Order, O.H.O.). Zrewidował system O.T.O., by współbrzmiał z filozofią thelemy.

Aleister Crowley był badaczem, który przy użyciu systematycznej metody naukowej eksplorował różne religijne praktyki, techniki i doktryny. W tym kontekście zajmował się tak samo Szatanem, jak i Chrystusem, Marią Dziewicą, różnymi bóstwami egipskimi i hinduskimi, Jehową, Allachem i innymi boskimi personifikacjami. Warto zauważyć, że w opublikowanej przez Wydawnictwo św. Stanisława BM książce Satanizm – historia, mity jej autor, Massimo Introvigne, stwierdza kategorycznie, że Crowley nie był satanistą.

Nie. Crowley nigdy nie praktykował składania w ofierze dzieci ani nie propagował podobnych praktyk. Najczęściej cytowane jego aluzje dotyczące składania w ofierze dzieci (patrz Magick in Theory and Practice, rozdział XII) są metaforą szczególnej techniki magii seksualnej, która nie ma na celu skrzywdzenia żadnej istoty, ale odwrócenie seksualnej energii od idei fizycznej reprodukcji i skupienie jej na osiągnięciu innych celów. „Dziecko” składane w ofierze w trakcie tej praktyki jest niczym innym jak szczególną manifestacją Woli maga, nie zaś ludzką istotą. Ofiara z człowieka w każdej formie jest wroga pryncypiom thelemy, bowiem gwałci prawo każdej jednostki do tego, by żyć w sposób, w jaki pragnie.